AK-77

Tras umha noite de traballo que millor que embarcarse num aparato voador que nos levase ata o imperio britanico para degustala comida tipica, a cerveza asi que co compañeiro comezamos o periplo liverpooliano. Umha vez baixados do  autocar  e atopado gracias o noso dominio do idioma a forma de chegares o centro,tipico bus de dous pisos e coma case todos ali Arriva , encontramonos co noso hotel, bastante vello por fora e por dentro, cunhas paredes de papel coma  xa comprobariamos polas noites, onde a amabilidade debia tar agochada. Despois de realizar a actividade mais repetida eses dias, coller um mapa na recepcion, puxemonos a visitala cidade decatandonos a media hora que o centro e pequeno pequeno, asi que decidimos velos  partidos finais do 6 nacions con todolos irlandeses que estaban pululando por liverpool , por certo que perderon no ultimo segundo e o Sobchak tem que pagar umha cea.  Despois de chorar cos irlandeses fumos as catedrais, ambas catolica e anglicana q nom teñem moito interes,  na anglicana coma en todos os sitios a pegada do pequeno imperio -”VIVA LOGROÑO!” na parede.

como era o dia de san patricio a tristeza irlandesa nom durou moito, que bonito e ver familias enteiras abaneando xuntas polas ruas, como chupan os condenaos.

O dia seguinte visitamos o Albert Dock onde se atopa o  TATE museum- xa o comenta  cccp - que e ounico interesante de toda a cidade, se nom contamos  o futebol e os beatles.

ALBERT DOCK- amarillo o bus afibio é

Polanoite estivemos alternando cos habituais na zona dos beatles na Mathew st.  na caverna e no pub de enfronte que e dos mesmos tipos, o club poderiamolo chamar um antro do tipo da Calexa coas paredes todas pintadas e o que se chega tras baixar ums tres pisos por escaleiras nom moi iluminadas pero se chegas cedo , antes das 7 pareceme, nom pagas entrada e desfrutas dos 5 grupos que tocan cada noite. No pub tamen escoitamos um concerto pero coma xa iamois um pouco postos so recordo a atuaciom dum individuo de 69 anos antigo buzo, que lle entraba a todalas mozas sem importarlle a idade, e que de supeto foi coa banda e comezou a cantar blues coma se nacese en Nova Orleans,. Que cabron o JEFF.  Tras telefonar ó emigrante e cantarlle umha linda tonada  rematamos cum fish & chips num turco onde informamos da gran solidariedade do pobo galego co Kurdo, pa kurda a nossa. Xa eramos ums liverpoolianos mais, as dez pro hotel a durmila.

O dia seguinte cambiamos de hotel e marchamos cara   Chester  no tren. Cidade cun interesante centro medieval e coa muralla romana millor conservada. De volta a Liverpool umhas pintas a cama que as 6 am saia o voo.

 E asi rematou a nosa visita as illas. O mais sorprendente e que a xente falache de seguido, son moi sociabels, supoño porque falan raro cun acento peculiar que impide a boa comunicacion ata un par de dias ou un par de pintas despois.Da comida no comment e do tempo :

Ahi vemos o W. Sobchak  loitar co vento

Mais nada creo se recordo algo engadirei anexos….

Esta anotación creouse o día 24 Marzo 2007 ás 9:39 pm e esta arquivada en Sen clasificar. Podes seguir as respostas a esta anotación na semente RSS 2.0. Podes deixar un comentario, ou seguila desde o teu sitio.