AKRITIKAR—>ROCK IN COSTA
Pois ala que nos fomos a festa da Nasa que tanta expectaciom creara, e chegamos cando xa stabam os Ruines descargando o seu rock é a verdade e que forom cos que mais disfrutei, por certo que nom entendo como a xente prefire estar apelotonada na metade da sala co bem que se estaba en primeira fila, ou na barra.
en resumo umha boa dose de enerxia.
um par de estrellas despois tocoulle o turno os homens co seu pop alegre e desenfadado um pouco brandinho pro meu gosto pero a verdade e que fan danzar e cantar a xente.
De novo tras umha nova degustaciom de drivados da cebada e do café apareceu en escena o mourente e a morea de fans lanzouse a bailar como tolos, eu que nom som moi partidario da electronica debo dicir que convenceume, nom tanto esses pantalos brancos marcando, e foi muito divertido.
Um apuntamento, the homens e mourente debian pensar en atuar sempre xuntos porque sonaron millor que por separado.
Despois do concerto marchamos a que Chimi nos pinchara os Lendakaris Muertos , xa ritual establecido dende hai um tempo . Como o traballo manda a minha noite rematou antes asi que agradecido por me aturar a nosa guitarrista geriatrica , trivia, nimoi, potri, cris por endrogarme, Walter………
18 Maio 2007 ás 5:53 am
Para a proxima vai haber que levar unhas crachas co nome do blogue para nos identificar.:lol: Tanto blogueiro por alí solto xunto e sen falar uns cos outros…
A ver se nunha vindeira xantanza podemos coñecernos
18 Maio 2007 ás 10:52 am
Eu ainda nom assimilei os acontecimentos da noite… Coido que me passei um pelim de + com o “Batallines” e agora tenho algunha que outra lagoa mental…
18 Maio 2007 ás 11:10 am
por certo, recomendote um grande filme de terror:
http://eur.i1.yimg.com/eur.yimg.com/ng/mo/uno/20060822/13/3190654158.jpg
18 Maio 2007 ás 11:17 am
Pois eu que xa vos facía en Macaco e mira ti!! Para outra será e repito: pendejooooo señor Walter XD
A verdade é que os grupos todos estiveron moi ben, a min gustáronme moito.
19 Maio 2007 ás 11:57 am
A min tamén me sorprenderon gratamente “Los Ruines”, pensei que se limitarían a “telonear” pero para nada, foron totalmente parte do concertazo, e quentaron o ambiente ata a temperatura de ebullición concertil. Ao día seguinte non podía cos pés de tanto que bailei. Menos mal que non levaba tacóns:p
19 Maio 2007 ás 6:30 pm
ghanito– mais bem debian levals os que nom fosen foto/blogeiros pq debiamos estar todos ala metidos.. e aver se na proxima festa hai sorte.
walter …BORRACHO… que sorte nom ter que traballar o dia seguinte
besbe –e que os macacos xa os vira fai pouco e como todo o mundo falaba do mourente ahi que fun, e tes toda a razon e um pendejo
raiña–cos ruines diante de todo paseino de medo, despois cos homes, numha das multiples viaxes a repostar, xa nom puiden chegar que todo o mundo foise pra diante, o dia seguinte no curro o que menos me doia eram os pes
E a ver se qudamos e nos conhecemos algum dia, que seguro que cchocamos n mais dunha ocasion q compostela eche moi pequena
25 Maio 2007 ás 4:06 pm
lendakaris.
o jrupo do momento para uns cuantos desalmados entre os que me inclúo.
ajá!
saúde!