AKRITICAR–> DYNAMITES

Poi si de concerto o luns pra comezar a semana, e pedazo de concerto, semellabamos estar nos 60 num tugurio de Memphis danzando o son dos the dynamites, mais nom atopabamos na capitol capitalina.  Ata ali diriximonos   alguns   que  outros  e comprobamos coma pra facer supersoulfunky nom e preciso ser negro, a coordinacion da seccion de ventos pra beber a vez mantendo o ritmo e a utilidade dumhas gafas de sol pra nom quedares deslumbrados coa chaqueta blanca blanquisima do cantante Charles Walker.

A verdade é que a min paceceume un pelin largo de máis, seria porque staba moi canso ou porque nom aguanto duas horas sen umha guitarra rock, e iso que so tocaron umha desas baladas que se nom tas namorada/o resultan tediosas e que a version do satisfactionfoi apoteosica… Ö resto da xente, a opiniom xeral, era que estivera xenial.

Como anecdota e que é a banda que mais veces presenta os músicos, se nom o fixeron 15 veces nom o fixerom nunca

É coma estabamos cansos so lle tomamos umha despois, iso si levamonos como recordo a Gloria Reixa,(agardo vela foto), magnifico maniqui perdido na rúa bautizado por protoplasmicgirl   que marchou pra terras luguesas onde xera superfeliz coa sua nova vida.  

E asi quentando motores pro do  vernes# …

Deixa unha resposta